Les risques du métier

februari 18, 2007

Foto’s simulatiezitting in het Europees Parlement!

Filed under: Europa,Europe,Journalism — Lien @ 3:31

De foto’s van de simulatiezitting in het Europees Parlement begin februari staan eindelijk online 🙂 Voor zij die het nog niet weten: het debat ging over het al dan niet toelaten van Turkije tot de EU. Elk land moest zijn eigen dossier voorbereiden. Ik was voorzitter, Elisabeth scretaris (allebei Duitsland), Pieter en Rien speelden de Commissie. Tactiek ten top! 🙂

Eerst de prachtige foto’s van Monica Monté, daarna mijn euhm minder indrukwekkende snapshots (ik moest uiteraard mijn aandacht op de klok houden én op het politieke spel ;)).

bezoek bovendien de site van Monica: www.sart68.tk
denemarken.jpg

Meer foto’s zijn op deze pagina te vinden.

februari 16, 2007

Daar ligt het dan: mijn eerste gepubliceerde artikel

Filed under: Europa,Europe,Journalism — Lien @ 9:45

De laatste dagen is er weer veel gebeurd, zoveel zelfs dat ik geen tijd heb gevonden om hier nog iets te schrijven 🙂

Woensdag liep de redactie rond tien uur plots vol. Iedereen van sales, marketing, etc. verzamelde om te horen dat de uitgever besloten had een andere job aan te nemen  “en andere uitdagingen te zoeken”, bovendien ging zijn baas ook op pensioen… het nieuws sloeg in als een bom. De nieuwe “baas” kwam haarzelf voorstellen (het viel me trouwens op dat ze zich niet op haar gemak voelde want haar speech was niet echt stevig en ze herhaalde op het einde wel 3 maal wat ze eerder gezegd had). Er werd op het hart gedrukt om de scoop nog eventjes binnenskamers te houden.

Maar dit optonhoud was nog maar net gedaan en de redactie schoot terug in aloude actie. Als vlijtige miertjes verderwerkend richting deadline. Ik ben er die dag ook in geslaagd om DE Belgische expert over “European Common Law” te strikken voor een gesprek: Jules Stuyck. Volgens zijn secretaresse mijdt hij de pers maar blijkbaar hebben mijn vele telefoontjes en emails toch hun nut gehad (en de naam van European Voice zal ook wel meegespeeld hebben). Dus straks (vrijdag) ga ik eens al mijn vragen op hem afvuren.

Sinds woensdag ben ik officieel geaccrediteerd bij de Europese Commissie. Ik heb dus zo een  mooie gele perskaart met het logo van de EU op en daarnaast een grote rode ‘P’. In compagnie van een vreselijke foto van mezelf (ik had net een half uur in de gietende regen rondgelopen door Brussel en dan zeggen ze je “stel u daar maar gewoon tegen de muur we gaan een foto van u trekken” *slik*).

Donderdag werd mijn allerallereerste artikel dan gepubliceerd. Zij die er de moed voor hebben kunnen het op het einde van dit bericht lezen. Ik waarschuuw je op voorhand: het is technisch, het is Europees, dus bijgevolg voor velen van jullie erg saai 😉 Toch is het onderwerp (liberalisering van grondafhandelingsdiensten op luchthavens) ook voor ons relevant: zaventem, we vliegen allemaal wel eens, etc.

En dan donderdagavond het hoogtepunt van de week: een ‘briefing’ met de Duitse Minister van Wetenschap en Onderwijs Shavana. Aangezien ik rond een stuk werk over de studentenquota voor buitenlandse studenten in Belgïe en Oostenrijk wou ik graag horen of ze hierover contacten heeft met Oostenrijk (dat vooral veel Duitse studenten over de vloer krijgt). Al bellend te weten gekomen dat ze in Brussel was gisterenavond en van het een kwam het ander.

Die ‘briefings’ worden in een poepsjiek hotel gegeven (met overheerlijke hapjes, dessertbuffet incluus!) en zijn eigenlijk een informeel onderonsje met de minister en haar medewerkers. Er zaten gisteren maar 6 journalisten, waaronder Kim De Rijcke van De Standaard. Het volledige gesprek was in het Duits (ik mocht gelukkig mijn vragen in het Engels stellen :p) en ik  bleef maar denken: “Zie me hier zitten! Te praten met een Duitse Minister in een poepsjiek hotel met lekkere hapjes en ze bekijkt me lichtjes angstig voor de vragen die ik haar misschien zal stellen!” Ik vermoed dat mijn aangeboren strenge blik daar voor iets tussen zat *grijns*.

Na al dat moois, de pièce de résistance: mijn artikel!

Airlines want liberalised groundhandling

By Lien De Leenheer

To the disappointment of many airlines, the European Transport Commissioner Jacques Barrot omitted from his recently published package of measures on the air travel industry proposals for the further liberalisation of groundhandling services at EU airports.

Groundhandling covers all passenger-related service offered at airports. Landside handling includes check-in and catering while airside handling refers, for example, to baggage handling, fuelling and plane-towing.
Airlines usually subcontract these services since self-controlled groundhandling is expensive. Before 1996 most of the airside subcontractors, as opposed to the landside handlers, were state-owned mono-polies. State-owned airports often took care of the handling themselves.
An EU directive adopted in 1996 called for the step-by-step liberalisation of groundhandling services, which influenced mainly the airside handling. As from 2001 all EU airports with at least two million commercial passenger movements or at least 50,000 tonnes of freight were required to allow “not less than two” independent companies to offer airside services in addition to air carriers, which have the right to provide such services themselves. Exemptions were allowed under certain conditions, such as lack of space. Member states were also allowed to limit the number of airside handlers to two for security reasons, which left a door open to member states to keep their influence over formerly state-owned airports.
According to a study carried out for the Commission, the directive has created more competition and prices have dropped, by as much as 40% in Greece. But essentially airports preferred to implement the minimum requirements, allowing just one more provider of groundhandling service per airport next to the existing provider, often the former state-owned company. Handlers without airside access have struggled to compete on price, as their clients have to sign extra contracts to have airside access.
Exceptions to this pattern are the London airports and Lyon in France. Because of their size, some have more than a dozen airside handlers, all with their own equipment. This situation is currently the subject of debate about whether there should be a maximum number of handlers in order to preserve the security at an airport.
The International Aviation Handlers’ Association (IAHA) states: “The question remains whether the market will provide a natural restriction or if legislation is needed.”
Barrot’s package last month does include a requirement that the airport managing body and airport users should, at least every two years, negotiate a service agreement on the quality of service provided.
The handlers’ market is developing into an oligopoly with only a few multinational handlers groups remaining, aggressively attempting to be present in as many EU airports as possible in order to offer price-competitive package deals to airline companies.
The airports, represented by the Airports Council International, claim that the directive has had a positive effect on the market and that the market will drive further liberalisation.
But IAHA argues that the directive is outdated and ineffective. It complains that airports still tend to provide the groundhandling services themselves and that contracts to new groundhandling services are given inconsistently. It also worries that liberalisation may erode social security and legal protection for employees. The Association of European Airlines wants more legislation to speed up liberalisation. The International Air Carrier Association wants liberalisation extended to smaller airports.
Commission officials are working on a new legislative proposal but it is not clear when it might see the light of day – probably not before the French presidential elections.

© Copyright 2007 The Economist Newspaper Limited. All rights reserved.  

februari 13, 2007

Mag het wat stijver alsjeblief?

Filed under: Europe — Lien @ 1:21

Het is al van vorige week geleden dat ik nog iets geschreven heb, hoog tijd dus om mijn schade in te halen.

Heb ik al gezegd dat ik veel bewondering heb voor de manier waarop hier een krant geproduceerd wordt? Reporters zijn hier vlot 2 tot 3 weken bezig aan een artikel. Op basis van de agenda van Europese organen bepaalt men onderwerpen voor de komende weken en begint men te “onderzoeken” d.w.z. rondbellen, officïele documenten uitpluizen, etc. Zo is men vlot aan 10 grote stukken tegelijk bezig en daarnaast 10 kleintjes. Dit zorgt voor een hoge werkdruk en een systematische overschrijding van het aantal vooropgestelde werkuren. Ik vind dit een leerrijke manier van handelen. Het geeft de journalist de kans o; niet enkel het “nieuws” te verslaan maar vooral aan goede inhoudsvolle journalistiek te doen. Indien ik a. later een job in de journalistiek heb b. op een nieuwsredactie zit c. de werkdruk het toelaat, zou ik deze methode graag blijven toepassen. Aangezien het hier om een a. weekelijkse krant gaat b. een kwaliteitsvolle krant zijn ze dit aan zichzelf verplicht.

Vrijdag feedback op mijn artikel over die grondafhandelingsdiensten gehad. Krijg ik toch wel niet de opmerking dat ik te bondig, te gekuist schrijf. Dat ik alles theoretischer en “stijver” moet maken.  In de journalistieke opleiding proberen ze om al dat stijve eruit te halen en hameren ze erop dat je zo bondig en to the point schrijft en dan kom je hier op de redactie terecht en moet je net het tegenovergestelde gaan doen 😉 Maar bon dat catalogeren we dan maar in de sectie “schrijven voor de doelgroep”, en zoals altijd went alles.

Het blijft me verbazen hoe veel respect mensen voor European Voice hebben. Lobbyisten inviteren me met veel plezier voor een dineetje als dat er maar voor zorgt dat hun visie aan bod komt. Uiteraard houd ik me aan de deontologische regels hierrond, maar je toch vraag ik me af  hoeveel budget die heren (waar zijn de dames?) ter beschikking hebben.

Sinds deze stage heeft mijn bad- en bedlectuur een drastische verandering ondergaan. Was het in januari nog de Humo, de Flair (hey elke vrouw heeft een beetje brein-op-nul-lectuur nodig!) of die knoert van Robert Fisk, dan is het nu veranderd naar Directive 96/67/EC of the Report from the Commission on the application of Council Directive 96/67/EC of October 1996. Ook uiterst boeiend: Communication from the Commission to the Council, The European Parliament, The European Economic and Social Committee and the Committee of the Regions: an action plan for airport capacity, efficiency and safety in Europe.  Ik bespaar jullie de uiteenzettingen over de Green Paper on the Review of the Consumer Acquis of Richtlijn (=Directive) 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten. Enfin, kan zo nog een tijdje doorgaan.

Een mens zou bijna hopen dat het opnieuw dinsdag Humo/Flair- dag is. Indien ik ooit de hoge nood zou krijgen om naar ‘Familie’ te kijken, waarschuuw me dan alsjeblief en steek het bordje “Tijd is voor wat ontspanning!” op.

Heb ik trouwens al vermeld dat ik lekker leuke punten heb voor de simulatieoefening in het Europees Parlement (1 februari) over het al dan niet toelaten van Turkije tot de EU? Dit was in het kader van onze opleiding en meer specifiek voor het vak Internationale Politiek. Ik had samen met Elisabeth de rol van Duitsland (de gelijkenis met Angie is treffend! *kuch*). We hebben een 16/20 gekregen voor onze voorbereidende paper en ik heb een 17/20 gekregen voor mijn Angie-uitvoering. You gotta love Europe 🙂

Dit weekend heb ik bovendien een erg leuke ontdekking gedaan. Shoppen NA de solden levert leuke extraatjes op. Ik heb in het totaal 710 euro uitgespaard, jawel, indien ik net dezelfde zaken voor de solden zou gekocht hebben. Bijvoorbeeld een broek waar je pre-solden nog 150 euro voor betaalde werd nu afgetikt aan 50 euro. Of lederen laarzen die 120 euro daalden in prijs en dus verkocht werden voor amper 50 euro. Met mijn reuzenvoeten en euh andere reuze eigenschappen had ik bovendien nog betrekkelijk veel keuze.

Emily heeft net popcorn gemaakt (zo een zakje dat je in de microgolfoven steekt) so i’m off 😉

februari 9, 2007

Consumption?

Filed under: Europe,Forum for European Journalism Students — Lien @ 1:27

Ondertussen zijn er alweer 24 uur voorbij sinds mijn laatste post. Het is nu middagpauze en ik verorber een overheerlijke salade. Het moet gezegd zijn: veel broodjeszaken hier in de buurt leveren lekkere producten af. Zoals jullie allemaal weten ben ik de ergste voedingscriticus die je kan tegenkomen (dat is dan ook mijn recht als genie in de keuken *heel bescheiden kuchje*).

Gisteren ben ik dus binnengesprongen bij European Youth Press. Een sympathieke Litouwse jongedame runt daar alles. Ik heb met haar de plannen voor de Youth Media Days in juni doorgenomen. Voor zij die niet op de hoogte zijn: in juni wordt de Europese Wijk overspoeld met 1000 jonge journalisten die allemaal stukken gaan schrijven over de EU. Het is hoofdzakelijk een Duitse aangelegenheid (naar analogie met de Deutsche Jugendmedientage) die op de valreep nog willen onderstrepen dat Duitsland voorzitter is van de EU, vooralleer Portugal het over neemt later op het jaar. Al die jonge journalisten uit Europa gaan in het parlement debatteren en vooral veel reportages maken.

Maar om een lang verhaal kort te maken: EYP wil van het netwerk van FEJS gebruik maken om zoveel mogelijk mensen van overal in Europa naar de Youth Media Days te krijgen.  En ons geeft het de mogelijkheid om uit te pakken met een groots event. Wordt zeker vervolgd.

Maar terug naar de job 😉 Gisteren dus feedback gehad op mijn eerste artikel. Het was goed maar -zoals elke journalist- heb ik te veel in 1 stuk proberen steken. Sommige stukken vond hij heel goed en ik moet de rest van mijn artikel in die zin verder uitwerken. M.a.w. opnieuw Belgische wetspecialisten bellen. Jihaa.

Plus er stond een flater van jewelste in mijn tekst: “The debate on the directive on consumption”. Voor zij die niet mee zijn: consumption heeft niks te maken met consumptie maar alles met TBC. Een fout gemaakt door een plotse taalkortsluiting. Het ergste is dat ik de fout gezien had, ik ze willen veranderen heb, maar dat ik het door een plots telefoontje vergeten ben.

 Sinds gisterenavond een nieuw onderwerp op mijn boterham gekregen. Nu gaat het over de liberalisering van de diensten die bijvoorbeeld op de luchthaven onze bagage van het vliegtuig halen, of die het inchecken op zich nemen, etc. Dus moet ik me op korte tijd weer gaan inwerken in green papers, kritiek op directives, standpunten van lobbygroepen.

Ik vind het eigenlijk erg frustrerend dat ik niet snel een zicht krijg op de politieke spelletjes die altijd achter zo’n beslissingen zitten. Zo’n Green Paper staat vol met argumenten maar ik kan nog niet tussen de regels lezen -ik vrees dat je daar vooral massa’s ervaring voor nodig hebt, hoe grijzer je haar hoe beter je bent als europees verslaggever-. Iets waar ik bijvoorbeeld bij Belgische politiek geen problemen mee heb.

 Tot de volgende. 

februari 8, 2007

Eerste redactievergadering

Filed under: Europe,Forum for European Journalism Students — Lien @ 12:36

Net de eerste redactievergadering achter de rug. Die duurt hier toch al vlug anderhalf uur voor slechts zes redactieleden. Elk redactielid werkt gelijktijdig aan een 10-tal stukken. Sommige zijn echt scoops (uiteraard gaan ze hier voor) andere zijn gewoon nieuwsverslagen/analysestukken van rapporten van pakweg de commissie.

Alleszins… het is DE plek om zware roddels te horen (doorgaans verspreid door medewerkers van belanghebbende landen of drukkingsgroepen) . Voor vele van die berichten wordt er besloten om nader onderzoek te doen en af te wachten met iets te publiceren zodat EV met een onderbouwde scoop kan naar buiten komen in plaats van andere media al de pap in de mond te geven. Er zijn een paar zaken gezegd die mevrouw Smets, lector Internationale Politiek, heel erg zullen interesseren 😉

Verder heb ik eens gevraagd hoe het komt dat zij zo goed op de hoogte zijn van alle evenementen die opt programma staan want via officiele weg is hier bitterweinig over te vinden. Blijkt dat ze hier in het bezit zijn van ‘documenten die we eigenlijk niet zouden moeten hebben’ want persberichten zijn waardeloos. Zo wordt het natuurlijk altijd interessanter. Bovendien zijn er blijkbaar medewerkers van de EU die een wijdverspreid netwerk hebben en altijd op de hoogte zijn van alle nieuwtjes. Ik citeer: ‘He makes my job a lot easier’. Begrijpelijk.

 Aangezien ik op dit moment wat met mijn vingers zit te draaien (stuk moet beoordeeld worden en dan pas gaan ze me zeggen wat de volgende stap is) ga ik nu eens binnenspringen in het kantoor van de European Youth Press, met wie FEJS (Forum for European Journalism Students) samenwerkt. Toen ik hen gisteren probeerde bellen op het nummer dat op hun site staat kreeg ik een illuster Italiaans persagentschap aan de lijn. Dan maar richting onthaalbalie in de lobby: “Sorry EYP staat niet in onze lijst.”

Het is goed om weten dat FEJS niet alleen staat met zijn communicatieproblemen 😀

februari 7, 2007

Lien @ European Voice ;)

Filed under: Europe — Lien @ 10:27

Sinds maandag zit ik dus braafjes elke dag achter een bureautje in het internationaal perscentrum in Brussel (indien ik jou nog niet verteld heb wat voor een luxebedoening dat daar is: consider yourself very lucky, ge zijt een uitzondering :D)

Residence Palace

Terug naar mijn bureautje dus. Een bureautje dat in de redactie van European Voice staat (http://www.europeanvoice.com). Alwaar ik een telefoon ter beschikking heb (waar ik zowat de hele tijd gebruik van maak, maar daarover later meer), mijn eigen pc zonder flatscreen (dat is wennen hoor) en vooraleen qwertytoetsenbord.

Ik betrapte er me daarnet al op dat ik automatisch typte zoals op een qwertyklavier, dus het komt daar wel goed met me 😉

Dag 1 begon al onmiddellijk goed: na een 2-tal uur de allerlaatste editie gelezen te hebben (en kzat dan nog maar 15 pagina’s ver :s) om mee te zijn met de actuele thema’s, kwam Tim King, ofte de adjunct-hoofdredacteur me zeggen: “Lien, from now on you will be our specialist on Belgian consumer law protection.” Come again?:)

Ik moest toch even slikken.  Green Paper? Consumer Protection? Directive? Vooral toen ik hoorde dat het vooral de bedoeling was om de Belgen zover te krijgen dat ze toegeven dat ze zo’n strenge consumentenbeschermingwet hebben om de eigen markt te beschermen. Het eerste wat ik voelde opkomen was: “hey! Jullie anti-europese britten, jullie gaan toch zeker niet onze consumentenbescherming afbreken?!” Maar dan neemt de journalst in mij het over: ok, laten we eens zien wat hier van aan is. Ik heb dus van lobbyist a, naar lobbyist b, op interview bij lobbyist a, naar professor a&b&c, naar adviseur, naar parlementair medewerk x-y-z gebeld, etc. Een paar heel interessante ontdekkingen gedaan (ook wel gekend als het Eureka!-moment), die dan weer door één of andere jurist weer teniet worden gedaan. Om moedeloos van te worden soms 🙂Ik bespaar jullie de scènes waarbij ik uit pure frustratie eenzaam en alleen op het toilet mijn haren begon uit te trekken *snik* Maar om jullie toch al een scoop te geven: ik ben erin geslaagd om de stelling te bewijzen 🙂

Je kan dus al zien: ze hebben me erin gesmeten. En ik deed al onmiddellijk een paar ontdekkingen:

  • in Europa ben je niks waard als je niet én Engels én Frans machtig bent. Nederlands -is in mijn gevaleen leuk extraatje omdat je tot nog méér mensen kunt doordringen en vooral gemakkelijker kan doorvragen.
  • Ontdekking twee: de naam European Voice doet deuren openen. Ik moeten sommigen van jullie er maar eens aan doen herinneren hoe moeilijk het was om Leterme voor een interview te strikken. Wel, een telefoontje van 5 minuten en ik heb een interview met een federale minister (NICE!). Welke minister? Daar moeten jullie voor wachten op het artikel dat waarschijnlijk 22 februari wordt gepubliceerd (als het interessant genoeg blijkt te zijn, natuurlijk).  
  • Je mag niet op je mondje gevallen zijn en je geïntimideerd voelen door grote namen (als geeft het wel een kick om aan een Europees Commissaris op z’n gsm te meldendat we wel aan het wachten zijn op zijn bijdrage voor de volgende krant, en we nog niks gekregen hebben. Bovendien is de deadline binnen twee uur!” hihi)
  • European Voice denkt vooruit. Ze zijn nu al bezig aan stukken die pas binnen 3 weken gepubliceerd worden. Ze denken al tactisch vooruit hoe een bepaalde richtlijn er zal uitzien, hoe een bepaalde reactie zal zijn. Gesteund door vooral vééééééééél rondbellen (iedereen hangt de hele tijd aan de telefoon MEPs te paaien om informatie los te krijgen, iets wat redelijk goed lukt omdat die mensen op nationaal niveau niet zoveel aandacht krijgen, er wordt dus massaal aan egostreling gedaan ;)). Alleszins je hoort ze soms luidop zeggen: “You see, I predicted it!” of “Verdorie, moest die nu écht gans haar visie bijsturen? Nu mag ik opnieuw beginnen!” gevolgd door één of andere Ierse vloek.
  • Dacht je dat je goed engels kon omdat je alles op tv goed verstaat en op het internet engels als je tweede taal beschouwd. Think again! Ik zit op een redactie met een Roemeense hoofdredactrice, 6Britten, 1 Schotse, 1 Ierse, 1 Noor, 1 Fransman. En dan is er nog de sales en marketingafdeling waar er een smeltkroes heerst van Britten, Duitsers en Polen. Ik kan jullie verzekeren: die Britten heb nooit geleerd om deftig te articuleren. Ze mompelen vanalles razendsnel (een typisch journalistentrekjetussen hun tanden en ik moet m’n oren spitsen om alles te begrijpen. Ik sta soms naar hen te kijken (om te liplezen!) als een koe die voor de eerste keer een stier heeft gezien… en dan vooral heel liefjes vragen om het nog eens te herhalen en eventueel op te schrijven. Maar na verloop ben ik altijd mee 😉 En als ze commentaar durven geven vraag ik eens fijntjes hoe het gesteld is met hun kennis van het Frans en Nederlands 😉
  • Het is wel opvallend dat alle Britse redactieleden een aardig woordje Frans spreken, uiteraard met een accentje, maar toch. Het Duits meisje praat ZO goed Frans dat ik eerst dacht dat het een Française was.
  • En om nog eventjes over die talen verder te gaan: dat vind ik tot nu toe het moeilijkste. De constante overschakeling van de ene taal op de andere zorgt soms voor kortsluitingen in mijn hoofd. Ik kan net 20 minuten in het Engels een conversatie gevoerd hebben over “The Green Paper on Unfair Consumer practices” en “The Directive of ’98” waarna ik vlak daarna een gesprek heb over net hetzelfde in het Frans. Garantie verspreek ik me wel eens 🙂 En ’t wordt pas helemaal een hel wanneer je Belgische wetgeving (Frans/Nederlandsmoet uitleggen in het Engels, want wetgeving heeft zo zijn eigen taaltje, ook in het Engels. 
  • Er worden aan de lopende band persconferenties gegeven die doorgaans vergezeld worden van een heerlijk buffet. Dé manier om te overleven als journalist.
  • Heel veel commissies worden live uitgezonden. Je kan ze online bekijken op de site van de commissie http://ec.europa.eu/avservices/video/index_en.cfm
  • http://euobserver.com/ wordt door de journalisten bij EV als een heel erg interessante site beschouwd.
  • De man die voor de Commissie sax speelt herhaalt de hele dag door (jaja!) telkens dezelfde twee maten. In het begin denk je: “oh zo leuk”, na de derde editie zou je willen dat er eens per ongeluk een duif in zijn sax vliegt!
  • Het is opvallend dat alle Eurowatchers/lobbyisten heel deftig gekleed gaan. Strak in het pak of toch zeker heel “formeel“. De invasie van de pakken elke morgen -en tijdens de lunchpauze– is best grappig om zien (en uiteraard een streling voor het oog ;)). Maar ik ga dit weekend alleszins stevig shoppen. Ik zit namelijk door mijn wintereditie formele kledij (als ik formeel gekleed ga ben ik doorgaans met de auto op stap, in tegenstelling tot nu met trein en voetjes, in combinatie met een portie sneeuw geen leuke situatie 🙂 Bovendien heb ik schoenen met een lage hak nodig! My boots are _not_ made for walking.

 Tot slot: Twee duitse knapperds (in pak uiteraard ;))  die bepakt als kleine ezeltjes met lichtblauwe Eurotassen met Duitse vlag op rondlopen –> aandoenelijk.

Echt tot slot. Dit vonden ze erg grappig op de redactie: http://www.theonion.com/content/from_print/castro_leaves_hospital_2

Ik had de grap niet echt door, kvond het wel spijtig dat ze niks aan z’n tanden hadden gedaan 😀

Al is http://www.theonion.com  best wel een aanrader 🙂

Maar nu richting bed… want morgen is weer een lange dag… en vooral D-day want ik ga mijn stuk voorleggen aan de adjunct-hoofdredacteur. Spannend!

A sign of life!

Filed under: Personal — Lien @ 9:34

Hello you all, 

So many of you are trying to get in touch with me (I’m flattered!).

But as many of you also experienced: I’m difficult to get a hold on these days.

I’m doing some really long days (get up at 7 a.m.,train at 8 a.m., work till 7 p.m., home at 9 p.m., having some food, relaxing and try to get at least 6 hours of sleep :))

So the solution to this all: A blog!  For those wondering what the name of the blog is about: It’s the title of a great CD by Bénabar I really like.

You can all simultaneously read what I’m up to these days.

And if you want to leave a message, go ahead! )

« Vorige pagina

Blog op WordPress.com.