Les risques du métier

februari 13, 2007

Mag het wat stijver alsjeblief?

Filed under: Europe — Lien @ 1:21

Het is al van vorige week geleden dat ik nog iets geschreven heb, hoog tijd dus om mijn schade in te halen.

Heb ik al gezegd dat ik veel bewondering heb voor de manier waarop hier een krant geproduceerd wordt? Reporters zijn hier vlot 2 tot 3 weken bezig aan een artikel. Op basis van de agenda van Europese organen bepaalt men onderwerpen voor de komende weken en begint men te “onderzoeken” d.w.z. rondbellen, officïele documenten uitpluizen, etc. Zo is men vlot aan 10 grote stukken tegelijk bezig en daarnaast 10 kleintjes. Dit zorgt voor een hoge werkdruk en een systematische overschrijding van het aantal vooropgestelde werkuren. Ik vind dit een leerrijke manier van handelen. Het geeft de journalist de kans o; niet enkel het “nieuws” te verslaan maar vooral aan goede inhoudsvolle journalistiek te doen. Indien ik a. later een job in de journalistiek heb b. op een nieuwsredactie zit c. de werkdruk het toelaat, zou ik deze methode graag blijven toepassen. Aangezien het hier om een a. weekelijkse krant gaat b. een kwaliteitsvolle krant zijn ze dit aan zichzelf verplicht.

Vrijdag feedback op mijn artikel over die grondafhandelingsdiensten gehad. Krijg ik toch wel niet de opmerking dat ik te bondig, te gekuist schrijf. Dat ik alles theoretischer en “stijver” moet maken.  In de journalistieke opleiding proberen ze om al dat stijve eruit te halen en hameren ze erop dat je zo bondig en to the point schrijft en dan kom je hier op de redactie terecht en moet je net het tegenovergestelde gaan doen 😉 Maar bon dat catalogeren we dan maar in de sectie “schrijven voor de doelgroep”, en zoals altijd went alles.

Het blijft me verbazen hoe veel respect mensen voor European Voice hebben. Lobbyisten inviteren me met veel plezier voor een dineetje als dat er maar voor zorgt dat hun visie aan bod komt. Uiteraard houd ik me aan de deontologische regels hierrond, maar je toch vraag ik me af  hoeveel budget die heren (waar zijn de dames?) ter beschikking hebben.

Sinds deze stage heeft mijn bad- en bedlectuur een drastische verandering ondergaan. Was het in januari nog de Humo, de Flair (hey elke vrouw heeft een beetje brein-op-nul-lectuur nodig!) of die knoert van Robert Fisk, dan is het nu veranderd naar Directive 96/67/EC of the Report from the Commission on the application of Council Directive 96/67/EC of October 1996. Ook uiterst boeiend: Communication from the Commission to the Council, The European Parliament, The European Economic and Social Committee and the Committee of the Regions: an action plan for airport capacity, efficiency and safety in Europe.  Ik bespaar jullie de uiteenzettingen over de Green Paper on the Review of the Consumer Acquis of Richtlijn (=Directive) 98/6/EG van het Europees Parlement en de Raad van 16 februari 1998 betreffende de bescherming van de consument inzake de prijsaanduiding van aan de consument aangeboden producten. Enfin, kan zo nog een tijdje doorgaan.

Een mens zou bijna hopen dat het opnieuw dinsdag Humo/Flair- dag is. Indien ik ooit de hoge nood zou krijgen om naar ‘Familie’ te kijken, waarschuuw me dan alsjeblief en steek het bordje “Tijd is voor wat ontspanning!” op.

Heb ik trouwens al vermeld dat ik lekker leuke punten heb voor de simulatieoefening in het Europees Parlement (1 februari) over het al dan niet toelaten van Turkije tot de EU? Dit was in het kader van onze opleiding en meer specifiek voor het vak Internationale Politiek. Ik had samen met Elisabeth de rol van Duitsland (de gelijkenis met Angie is treffend! *kuch*). We hebben een 16/20 gekregen voor onze voorbereidende paper en ik heb een 17/20 gekregen voor mijn Angie-uitvoering. You gotta love Europe 🙂

Dit weekend heb ik bovendien een erg leuke ontdekking gedaan. Shoppen NA de solden levert leuke extraatjes op. Ik heb in het totaal 710 euro uitgespaard, jawel, indien ik net dezelfde zaken voor de solden zou gekocht hebben. Bijvoorbeeld een broek waar je pre-solden nog 150 euro voor betaalde werd nu afgetikt aan 50 euro. Of lederen laarzen die 120 euro daalden in prijs en dus verkocht werden voor amper 50 euro. Met mijn reuzenvoeten en euh andere reuze eigenschappen had ik bovendien nog betrekkelijk veel keuze.

Emily heeft net popcorn gemaakt (zo een zakje dat je in de microgolfoven steekt) so i’m off 😉

Advertisements

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: